Uit het AD: Catcher van The Hawks Peter Kandel houdt het na 23 jaar voor gezien

DORDRECHT.  Peter Kandel (39) zal komende zaterdag in de thuiswedstrijd tegen PSV afscheid nemen als catcher van de hoofdmacht van de Dordtse honkbalvereniging Mampaey The Hawks. ,,Om een of andere reden haal ik dit seizoen mijn niveau niet meer. Doorgaan heeft geen zin meer al valt die beslissing mij erg zwaar.

Zijn ogen stralen constant als hij terugblikt op zijn honkballeven dat begon op zijn twaalfde en zo’n 27 jaar later eindigt. Onafgebroken kwam hij uit voor The Hawks.

“Ik ben in de jeugd een keer benaderd door de coach van Neptunus. We speelden met een interregionaal jeugdteam op het hoogste niveau en we speelden onder meer ook tegen Neptunus. Ik had blijkbaar een goede indruk gemaakt. Het feest ging niet door. Mijn ouders waren bang dat mijn school eronder zou lijden. Jammer, alles was geregeld. Ik zou met de trein naar Rotterdam reizen en met een busje naar Neptunus worden gebracht en terug weer op de trein worden gezet. Ik vond dat achteraf wel erg jammer. Later ben ik nog een keer door Sparta/Feyenoord benaderd, maar ik wilde toen niet meer weg bij The Hawks. Die club is een stukje van mijn leven geworden. Ik speel bijvoorbeeld al een kwarteeuw samen met gasten zoals Peter de Jonge, Louis Machado en Jurgen Klaverdijk.”

Kandel maakte de opmars van The Hawks mee met als absoluut en voor de club historische hoogtepunt de promotie van de tweede klasse naar de overgangsklasse. “Geweldig toch? We spelen nu op het een na hoogste niveau in Nederland. Omdat we ons nu in de top zes hebben genesteld behoren we tot de beste veertien ploegen van ons land. Ik wilde dit seizoen dan ook per se meemaken al heb ik direct gezegd dat ik geen dubbele wedstrijden wilde spelen. Ik wilde wel ervaren hoe het is om met hout te slaan in plaats van met aluminium. Met hout slaan is veel moeilijker maar ook echter.”

Kandel groeide op in een korfbalfamilie in de Dordtse wijk Krispijn. “De Zwervers, nu Movado, was onze club. Ik ben op mijn twaalfde gaan honkballen. Enthousiast geworden door onze sportleraar. Met nogvier klasgenootjes ben ik lid geworden van The Hawks. Ik werd in de eerste wedstrijd, in Middelburg weet ik nog, direct gebruikt als catcher. De catcher van ons team had geen zin meer en mijn coach, Louis Maduro, toen ook speler van The Hawks, vroeg of ik zijn plaats in wilde nemen. Ik vond het helemaal te gek. Een catcher, je moet er een beetje gek voor zijn, is de spil waar alles om draait. Je bespeelt samen met de pitcher de slagman en bepaalt hoe en wanneer de pitcher werpt. Ik heb nooit andere ambities gehad.. Het is geweldig om die ballen met een snelheid van 120 kilometer per uur op je af te krijgen. Niet helemaal ongevaarlijk, ook al ben je goed beschermd. Maar bijvoorbeeld met mijn eerste pitcher Wouter van der Hoek was ik tot vier jaar geleden een twee-eenheid. Ik kon met mijn ogen dicht zijn ballen vangen.”

Zijn eerste verblijf met The Hawks in Amerika vergeet Kandel ook nooit meer. “In St.Louis. We deden mee aan een toernooi bij de St Louis Cardinals en sliepen bij gastgezinnen.”

Kandel stopt met spelen, maar blijft komend seizoen wel bij The Hawks betrokken. “Al die jaren heeft The Hawks ervoor gezorgd dat ik coaches en trainers had. Ik mag dus wel iets terug doen, vind ik. Ik ga de jeugd trainen, misschien wel jonge catchers opleiden en dan in het weekeinde met een glaasje vanaf de kant naar The Hawks 1 kijken.”

© Foto en tekst Jan Volwerk


Comments are closed.